ิวันแห่งความรัก

วันนี้ก็เป็นวัน"แห่งความรัก" 14กุมภาพันธ์ ก็คงจะได้ยินวัยรุ่นเขาคุยกัน"วันแห่งการเสียตัว"
ที่จริงใครได้ใครเสียก็ไม่รู้นะคะ..เรามาคุยกันถึงรักและการทำลายกันดีกว่านะคะ

"ความรัก" คำนี้มีความหมายมากมายแต่เราเคยรู้มั๊ยว่า
ที่เราบอกว่ารักใครมากมายนั้น..เรารักที่ตัวเขา..หรือเรารักตัวเองเราเอง..

เคยสงสัยว่าบางคนที่เคยบอกว่า"รักเธอเหลือเกิน" "รักเขามากมาย"
ทำอะไรเพื่อเธอได้ทุกอย่าง..ปฏิเสธเพื่อนๆเพื่อไปทานข้าวกับคนรัก
ไปเดินหิ้วข้าวของให้แฟนเวลาเดินช้อปปิ้ง..เกี่ยวก้อยกันโดยไม่แคร์สายตาใครๆ..
เดินจูงมือเธอเหมือนกลัวเธอหลงทาง..
แต่เวลาที่ทะเลาะหรือโกรธกันนั้น
แทบไม่มองหน้ากันเลย..

ที่เคยบอกกันทุกวัน..คำสามคำ"ฉันรักเธอ"
ความจริงใจ..ให้อภัยกันเวลาทำผิดพลาด..
สิ่งเหล่านี้หายไปไหนหมด..
คำตอบสั้นคือ
ธรรมดาคนเราต้องรักตัวเองเห็นแก่ตัวมากกว่า
เกินกว่าจะอภัยหรือยกโทษให้กับคนที่เราเคยรัก
กลายเป็นความแค้น..จ้องทำลายกัน..และกัน
สาดโคลนใส่กัน..ใส่ร้ายกัน..
ทำนองฉันเจ็บเธอต้องเจ็บกว่า..
เอาความลับที่เคยมีมาพูดให้คนที่ไม่เคยรู้.....
รู้เรื่องตัวเองซะหมด
อย่างนี้เขาเรียกว่า..คนเคยรักกันหรือเปล่า..
ถึงอย่างไร “ความรัก”ก็ยังเป็นสิ่งที่อยู่คู่กับโลกของเรา
ทุกคนยังต้องการความรักและเสาะแสวงมันตลอดเวลา
ยังดื้อดึงที่จะรัก..ถึงจะเจ็บปวด..ก็ยอมเสมอ
ในวันแห่งความรักนี้ก็คงไม่มีใครไม่อยากได้ยินคำพูดหวานๆเพราะๆ
เช่นคำว่า “ฉันรักเธอ”
“คิดถึงนะจ๊ะ”
“เป็นห่วงค่ะหลับฝันดีนะคะ”ฯลฯ
ความรักต้องช่วยกันดูแลซึ่งกันและกัน..มีอารมณ์ขัน..
คิดถึงเป็นห่วงกันบ้างเพราะมากไปก็จะรำคาญอึดอัด
คอยปลอบใจเราเวลาที่เราเศร้าใจ..ท้อแท้..อ่อนแอ..
เป็นที่ปรึกษาให้กันเวลาที่เรามีปัญหา..เครียด..
ช่วยเหลือเวลาที่อีกคนล้มลง..ให้ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง..
เปิดใจและยอมรับ..พบกันคนละครึ่งทาง..
ทำผิดแล้วยอมรับที่จะแก้ไขโดยไม่แก้ตัว..หรือโกหก.
ความรักมีทั้งทุกข์และสุขอยู่ในตัวมันเอง
บางคู่อาจแตกต่างกันมากมายแต่สิ่งหนึ่งที่สำคัญคือ"การเติมเต็ม"
ไม่ยากถ้าเราเข้าใจและคอยดูแลเอาใจใส่และ”ใส่ใจ”ซึ่งกันและกัน

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%