คนไข้คนหนึ่งเจ็บป่วยด้วยโรคอัมพฤกษ์และมีอาการอ่อนเพลียไม่มีแรง
ตามตัวมีผื่นคันตามตัวกลิ่นตัวแรงมากเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือนๆ
พยาบาลและน้องผู้ช่วยเหลือคนไข้ก็ต้องช่วยกันดูแลความสุขสบายทั่วไป
ความสะอาดร่างกายอาบน้ำและสระผมให้จนสะอาด ดูแลการรับประทานอาหาร
และยา ดูแลความสะอาดปากฟันให้ได้รับการพักผ่อนและพูดคุยให้สบายใจ
และคำแนะนำในการดูแลตัวเองกับผู้ป่วยเมื่อกลับบ้าน เพื่อลดภาระของญาติที่ต้องดูแลที่บ้าน
ผู้ป่วยนอนพักในโรงพยาบาลหลายวันจนอาการดีขึ้นสามารถกลับบ้านได้ติดต่อญาติมารับก็ไม่สามารถติดต่อได้
ต้องเอารถโรงพยาบาลไปส่งถึงบ้านอีกไม่กี่วันผู้ป่วยก็มานอนอีก..และทุกครั้งก็จะไม่มีคนมาเยี่ยมหรือรับกลับ
จนพยาบาลและแพทย์ต้องคุยหาทางช่วยเหลือผู้ป่วยรายนี้ว่าที่บ้านมีคนดูแลบ้างหรือไม่
เพราะผู้ป่วยรายนี้..เอาไปส่งเช้า พอตกเย็นก็จะนั่งรถมาหาหมอและบอกว่าไม่สบายอย่างโน้นอย่างนี้
ผู้ป่วยต้องการขอนอนพักในโรงพยาบาล..ไม่มีญาติรับกลับบ้านก็เลยต้องให้เข้ามานอนในโรงพยาบาลตามเคย
แพทย์ก็เลยถามผู้ป่วยถึงสาเหตุที่อยากนอนในโรงพยาบาล..
ผู้ป่วยเล่าว่า..เมื่อก่อนเขามีภรรยาและบุตรมีบ้านของตัวเอง
แต่ภรรยาแยกกันอยู่นานแล้ว..บุตรส่วนใหญ่ก็มีครอบครัวแยกย้ายกันไปพักอยู่ใกล้ๆก็มีแวะมาดูบ้าง
แต่ไม่มีใครอยู่ด้วยที่บ้านด้วย..ผู้ป่วยถูกทอดทิ้งให้แอยู่คนเดียว..
แพทย์ก็เลยถามผู้ป่วยถึงสาเหตุที่อยากนอนในโรงพยาบาล..
ผู้ป่วยบอกอยากไปอยู่สถานสงเคราะห์คนชรา..พอจะติดต่อให้เขาได้หรือไม่..
ทางตึกก็ต้องจัดการประสานไปให้นานนับเดือน....และมีการตอบรับกลับมาว่าจะมารับผู้ป่วยในวันพรุ่งนี้
ผู้ป่วยรายนี้ดีใจมากทานข้าวได้มากกว่าปกติ..
เราขึ้นเวรบ่ายก็เลยบอกผู้ป่วยว่า"คุณลุงคะ..พรุ่งนี้ก็จะไปอยู่ที่สถานสงเคราะห์แล้วนะคะ
เดี๋ยวหนูจะอาบน้ำสระผมโกนหนวดให้คุณลุงหล่อๆนะ"
หลังจากนั้นคุณลุงก็นอนหลับพักผ่อน..อย่างสบายตัวโดยไม่มีอาการหรือท่าทีที่แสดงว่าคุณลุง
จะจากเราไปในเช้าวันนั้นเอง...
เรามาขึ้นเวรเช้าเห็นเวรดึกกับแพทย์กำลังวุ่นวายกับการนวดหัวใจช่วยฟื้นคืนชีพคนไข้รายนี้
ทุกคนพยายามช่วยอย่างเต็มความสามารถแต่ในที่สุดเราก็ไม่สามารถยื้อชีวิตคุณลุงจากมัจจุราชได้..
เราก็มานั่งคิดนะว่า....คุณลุงไปสบายแล้ว..ไม่ต้องไปอยู่สถานสงเคราะห์คนชรา
และไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกแล้วไปสู่สุคตินะคะคุณลุง...
การมาโรงพยาบาลของผู้ป่วยบางคนแม้การเจ็บป่วยจะหายดีแล้วแต่ไม่มีคนดูแลที่บ้าน
ก็เป็นปัญหาของตึกผู้ป่วยที่มีจำนวนเตียงจำกัดในการให้การพยาบาลผู้ป่วยที่จำเป็นต้องใช้เตียงจริงๆ
จะเห็นว่าบางครั้งเราต้องใช้เตียงเสริมผ้าใบและรถนอนที่เข็นคนไข้เสริมให้ผู้ป่วยนอนเพราะไม่มีเตียง
นับวันปัญหาการถูกทอดทิ้งจะมีมากขึ้น..ในสังคมยุคปัจจุบันเหมือนที่เราเห็นในรายการ(วงเวียนชีวิต)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น