จากเรื่องไม่ตั้งใจจะรัก..(ต่อ)
แมวเหมียวเป็นเพื่อนใหม่ในบ้านของเรา..ที่เรียกแมวเหมียวเพราะเธอเป็นเพศเมีย
และมีลูกเล็กๆให้เราได้ชมเชย3ตัว
**ลูกของเธอตัวแรกชื่อว่าคาร์โลท์(สีเทา)...หายสาปสูญไปจากบ้าน..ไม่รู้เป็นตายร้ายดียังงัย..
เพราะในบรรดาลูกๆของเธอตัวนี้สวยและน่ารักที่สุดเป็นไปได้ว่าเมื่อไม่มีคนอยู่บ้าน
คงความน่ารักของเธอไปโดนตาใครเข้าอย่างแรง...ก็เลยเอาเธอไปเลี้ยง..(คิดดีไว้ก่อน)
** ลูกตัวที่สองของเธอชื่อว่าเซอร์เวียร์(สีดำ)..ซุกซนเหลือเกินสมกับเป็นลูกแมว..
เพราะเธอจะปืนป่ายและมุดไปเล่นที่ล้อรถเสมอ..ไปตะกรุยล้อเล่นทุกวัน
จนกระทั่งวันหนึ่ง..
กว่าจะรู้ว่าเธอหายไป...เราก็เที่ยวตามหาเธออยู่หลายวันเรียกหาทุกวันก็ไม่เห็น
เหมียวก็ร้องหาลูก..เราก็เฝ้าตามหา..ทำให้เรารู้ว่าเราจะรู้สึกกังวลและห่วงใยเจ้าตัวเล็กแคไหน
และกระวนกระวายใจนอนไม่หลับได้ยินเสียงแมวร้องจะชะโงกหน้าออกมามองหาว่าใช่ตัวเล็กหรือเปล่า?
คงถึงคราวโชดร้าย..เธอปืนเล่นที่ล้อรถมอเตอร์ไซด์ของครูข้างบ้าน
ด้วยความที่เธอสีดำสนิทกลืนกับความมืดของบริเวณนั้น..
เธอเลยติดเข้าไปที่บังโคลนรถและโซ่รถรัดคอเธอผู้น่าสงสาร!!!
และตายที่นั่นและเรามารู้ทีหลังว่าเธอตายแล้ว(ข้างบ้านมาแอบบอก)..!!!
ความสุขของคนเรา..มักจากเราไปเร็วเหลือเกินนะ..
แต่เวลาที่เราทุกข์..ทำไมเวลามีความทุกข์?ถึงไม่หมดสักที...
**ตัวที่สามชื่อว่าอิ๊กกี่..เธอตัวเล็กสีเทาเหมือนแม่มาก..เธอน่าสงสารมาก
ความซนของเธอก็ไม่น้อยหน้าพี่ๆสักเท่าไหร่..
วันหนึ่ง...เธอไปเล่นที่ล้อรถยนต์
เธอกระโดดออกไปจากล้อรถไม่ทันก็เลยโดนล้อทับขาเล็กๆของเธอ..
เธอร้องและซมเพราะความเจ็บปวด..น่าสงสารมาก
เรากลับจากที่ทำงานมา..เราเห็นเจ้าตัวเล็กร้องเสียงแปลกๆและแม่กำลังพยายามเลีย
ทำความสะอาดตัวให้ลูกอยู่เราเข้าไปถึงเหมียวร้องบอก"ฟ้องว่ามีคนขับรถทับขาลูกเขา"
และเห็นแล้วน่าสงสารตัวเล็กพยายามเดินแต่ลุกไม่ได้..ขาเธอเล็กๆและขยับขาไม่ได้
ถึงเราจะเป็นพยาบาลแต่เราก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้เจ้าตัวเล็กได้มากกว่านี้
เราก็ได้แต่ภาวนาและหายาแก้ปวดของลูกสุนัขข้างบ้านให้กินโดยเราเอายาละลายน้ำและใช้เข็มฉีดยา
ป้อนเธอเหมือนให้ยาเด็กๆ..เธอยังนอนซมกินยาแล้วก็บ้วนยาออกมา..เราคิดว่าเธอคงแย่แล้ว..
พรุ่งนี้ลูกๆของเธอคงจากเราไป..อีกแล้ว..
ผิดคาดนะ...ยาแก้ปวดกับได้ผลดีทีเดียว..ตังเล็กลุกเดินได้ซึ่งทีแรกคิดว่าจะพิการเดินไม่ได้ซะอีก
อาการของเธอเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆจนแทบปกติ..แต่เธอเดินเป๋นิดๆ..ก็น่ารักไปอีกแบบ..
เราก็เลยคิดว่าบางอย่างที่เราคิดไว้อาจไม่ได้เป็นแบบที่เราคิดเสมอไป..
เราควรมีความหวังแม้ว่า.....
โอกาสนั้นจะน้อยนิดหรือแทบไม่มีให้หวังเลย..
หลังจากนั้น..
เรามีโอกาสเล่นกับเจ้าตัวเล็กอยู่สักระยะหนึ่ง..
เจ้าตัวเล็กก็จากไป....ดูจากอาการของเธอแล้ว
น่าจะเป็นไข้หัดแมวหรือเปล่านะ.(.เราไม่รู้)
รู้แค่ว่า..
เธอป่วยมีไข้และหายออกไปจากบ้าน
และตามหาไม่เจอเลย..อีกหลายวันต่อมาก็มีกลิ่นเหมือนสัตว์ตายที่ป่าใกล้ๆบ้าน
เราก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นเธอนะ..
ยังงัยเราก็..
อดคิดถึงเธอไม่ได้อยู่ดี..ขอให้เธอไปสู่สุขคตินะลูก(อิ๊กกี้)
เราได้เห็นความน่ารักและซุกซน..ได้เรียนรู้นิสัยของแมว..
ได้เห็นความรักของเหมียวกับลูกๆของเธอ
เธอดูแลลูกเธออย่างดี ....
คาบลูกหนีเวลาฝนตก
ให้นมลูกตลอดเวลาที่ลูกร้องหิว..
ดูแลเลียขนให้ลูกขนจะได้สวยๆ
เลียก้นตัวเล็กทำความสะอาดให้หลังการขับถ่าย..
สอนลูกๆของเธอเวลาขับถ่ายต้องขุดดินเพื่อกลบถ่าย
เวลาว่างของเธอจะนอนให้ลูกๆของเธอ..เล่นหางของเธอ
สอนการกัด..การข่วน..เท่าที่เธอจะสอนลูกของเธอได้
สอนการจับจิ้งจกและจิ้งเหลน..ตุ๊กแกก็ยังมี
ที่ผ่านมาเธอคงเป็นนักล่าที่เก่งทีเดียว..
เราไม่อยากให้เธอทำ..เพราะสงสารสัตว์ที่เธอเอามาอวดเราเวลากลับมาบ้าน
เพราะสภาพสัตว์เหล่านั้นแขนขาขาดคอขาดก็มี..
เพราะเธอน่ารักมากไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน..เรากลับมาบ้านเธอต้องมาหาเราก่อน
บางทีเธออยู่บนหลังคาบ้านอื่น..เธอจะรีบกระโดดลงมาหา..
แล้วนอนกับพื้นถนนกลิ้งตัวไปมาอ้อนเราแบบนี้เสมอ
เดินพันขาอยู่อย่างนั้น..(แค่นี้ก็รักจะแย่แล้ว)
ถ้าวันไหนกลับช้าเลยเวลาเดิมไปเธอจะมานั่งรอหน้าบ้าน..
ทำตัวประหนึ่งว่าเป็นสุนัขรอรับหน้าบ้านทุกที..
"เฮ้อ!!ป่านนี้เจ้าของบ้านไม่มาสักที..คิดถึงเธอแล้วนะ..เป็นห่วงเธอด้วยเป็นไรหรือเปล่านะ?"
เธอจะสบายใจร้องเหมียวเมื่อเรามาถึง..และรอจนกว่าเราจะให้อาหารเธอเสร็จ
และเธอไม่เคยขโมยของกิน..และไล่กัดแมวตัวอื่นที่จะมาอ้อนเพื่อขออาหารจากเราบ้าง..(อิจฉา)
หลังจากที่เธออิ่มแล้ว..เธอจะมานอนเล่นที่หน้าบ้านรอเราออกไปเล่นด้วย..
เป็นแบบนี้ทุกครั้งไป..เราไม่รู้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันอีกนานแค่ไหน
เรารู้แต่ว่าเรารักเธอมากน๊ะ..แมวเหมียว....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น